Paradoks streamingu: więcej treści prowadzi do mniejszej satysfakcji

Widzowie telewizyjni nie powinni mieć powodów do narzekań. Mają dostęp do większej ilości treści wideo, niż kiedykolwiek mogliby obejrzeć, i mogą je oglądać, kiedy tylko chcą. Mimo to frustracja widzów narasta. 

Po zamianie jednego skonsolidowanego rachunku za telewizję kablową na szereg aplikacji, loginów i interfejsów, wielu widzów ma trudności z utrzymaniem tego wszystkiego w ryzach. Pomimo dziesięcioletniej znajomości CTV, scenariusz ten odzwierciedla rzeczywistość, w której rosnąca gama opcji treści sprawia, że widzowie są przytłoczeni - i bez przewodnika. 

Niesatysfakcjonujące wyszukiwanie treści jest nie tylko niewygodne dla widzów telewizji, ale także stanowi poważne zagrożenie dla satysfakcji i utrzymania widzów. Warto zauważyć, że niedawne badanieGracenote przeprowadzone wśród konsumentów streamingu w sześciu ^krajach1 wykazało, że prawie połowa rozważyłaby rezygnację z usługi, ponieważ nie może znaleźć czegoś do obejrzenia. 

Co bardziej niepokojące, prawie jedna trzecia użytkowników twierdzi, że przeciążenie usługami i treściami ma negatywny wpływ na ich przyjemność z oglądania telewizji.

Wysoki koszt pytania "Co powinienem obejrzeć?".

Dla serwisów streamingowych, wydawców i dystrybutorów głównym celem jest zaangażowanie. Zdobycie tego zaangażowania nie jest jednak tak proste, jak kiedyś. Pod pewnymi względami obfitość treści i dostawców treści stała się istotnym czynnikiem hamującym.

Nadmiar treści przy rosnącej fragmentacji kanałów jest tutaj winowajcą i wpływa zarówno na widzów, którzy nie wiedzą, co chcą oglądać, jak i na tych, którzy wiedzą. Oprócz 25% widzów telewizyjnych, którzy twierdzą, że często nie mogą znaleźć konkretnego programu, ponad jedna trzecia twierdzi, że nie wie, co chce oglądać po włączeniu telewizora. Wśród widzów w wieku 18-24 lat oraz w Stanach Zjednoczonych i Wielkiej Brytanii odsetek ten jest znacznie wyższy i wynosi 45%.

W rezultacie widzowie spędzają średnio 14 minut szukając czegoś do obejrzenia. We Francji czas ten jest prawie dwukrotnie dłuższy i wynosi 26 minut. Stanowi to coraz większe ryzyko dla dystrybutorów treści, zwłaszcza tych, którzy pobierają opłaty abonamentowe. Oprócz ryzyka anulowania subskrypcji, jeden na pięciu widzów twierdzi, że często rezygnuje z wyszukiwania i robi coś zupełnie innego. Odsetek ten jest znacznie wyższy wśród młodszych widzów oraz widzów w Stanach Zjednoczonych i Wielkiej Brytanii.

Sport na żywo: Fragmentacja powiększona

W przeciwieństwie do typowego programu telewizyjnego, który jest zwykle dostępny na określonym kanale lub w określonej usłudze, transmisje sportowe na żywo stały się znacznie mniej proste.

Biorąc pod uwagę ogromne zaangażowanie, jakie przyciąga sport na żywo, jest to duży czynnik napędzający globalne usługi ^{subskrypcyjne2}, które zwiększyły swoje programy sportowe o 32% w 2025 roku. Widzowie streamingu zwrócili na to uwagę:

• Ponad połowa (51%) twierdzi, że subskrybuje subskrypcję specjalnie w celu oglądania sportu na żywo; i

• 65% twierdzi, że prawdopodobnie zasubskrybowałoby nową usługę, gdyby oferowała ona sport na żywo, który chcą oglądać.

Jedyne zastrzeżenie: fani muszą mieć możliwość znalezienia sportu po zasubskrybowaniu.

CTV spowodowało większość fragmentacji, co jest jeszcze większym wyzwaniem, jeśli chodzi o znalezienie sportu na żywo na poziomie lokalnym.

Oto przykład: 21 września 2025 roku San Francisco Giants grali z Los Angeles Dodgers. Oprócz tradycyjnej telewizji linearnej, mecz był transmitowany na żywo w 732 kanałach over-the-top (OTT) dystrybuowanych na lokalnych rynkach przez pięć vMVPD. Wiele z tych vMVPD obejmowało te same rynki, ale nie wszystkie. W tej sytuacji DIRECTV Stream, FuboTV, Hulu i YouTube TV były dystrybuowane na rynku Chico w Kalifornii, ale Sling TV nie. Dystrybucja Sling TV w Kalifornii była ograniczona do Los Angeles, San Diego i San Francisco.

W tym tkwi wyzwanie dla widzów: Określenie, która usługa lub kanał transmituje grę, a następnie ustalenie, czy mają do niej dostęp. Rezultatem jest frustracja, utracone możliwości i negatywne nastawienie do całego doświadczenia telewizyjnego.

Rozwiązanie: Od silosów treści do całościowych doświadczeń

Krajobraz streamingu nie staje się prostszy. Na rynku wciąż pojawiają się nowe usługi, kanały FAST i opcje OTT. Na przykład w Stanach Zjednoczonych istnieje obecnie dziewięć różnych marek wyróżnionych w części streamingowej NielsenThe Gaugea trzy z nich obejmują wiele ^usług3. Kiedy The Gauge wystartował w 2021 roku, było tylko pięć ^usług4.

Trend ten nie ulegnie odwróceniu, a rozwiązaniem dla lepszego odkrywania treści nie jest ich mniej.

Widzowie uwielbiają swoje doświadczenia związane z transmisją strumieniową, ale mają jasność co do tego, czego potrzebują w przyszłości: Chcą, by ich usługi podpowiadały im, gdzie znaleźć konkretne programy. Przyszły sukces w dystrybucji wideo, zwłaszcza w miarę eskalacji zatorów, przypadnie w udziale wydawcom i usługom, które najlepiej pomogą widzom znaleźć drogę do tego, czego szukają, szybko i przy jak najmniejszym tarciu.

Treść pozostaje królem, ale nie wtedy, gdy widzowie nie mogą jej znaleźć. W nowej erze streamingu, możliwość płynnego połączenia widza z treścią, gdziekolwiek się ona znajduje, staje się najcenniejszym towarem.

Aby uzyskać dodatkowe informacje, pobierz nasz Raport o stanie gry w 2025 roku.

Uwagi

1. Brazylia, Francja, Niemcy, Meksyk, Stany Zjednoczone, Wielka Brytania.
2. Amazon Prime Video, Apple TV+, Disney+, Netflix i Paramount+
3. Disney obejmuje oglądanie w Disney+, ESPN+ i Hulu SVOD. Paramount obejmuje oglądanie w Paramount+ i Pluto. Warner/Discovery obejmuje oglądanie na Discovery+ i Max.
4. Na początku dostawcy transmisji strumieniowych musieli odpowiadać za 1% korzystania z telewizji, aby mogli być indywidualnie wymieniani w mierniku.